In het hol van de leeuw

'Ik was een vreemdeling' is het thema van een blogparade geïnitieerd door Friederike nav de actuele gebeurtenissen . Zij beschrijft hoe zij zich altijd en overal als vreemdeling ervaart, maar ook hoe het gevoel van vreemd zijn voor een kort moment kan verdwijnen:

'Manchmal gibt es diese Momente, wenn die Fremdheit weicht und man diese alte Jacke ausziehen und hinter sich auf die Stuhllehne hängen kann, für einen Augenblick, für einen Abend lang. Wenn man sich plötzlich zurücklehnt und denkt: Jetzt bin ich angekommen, jetzt bin ich zuhause, ganz ungeübt, für einen Augenblick, für einen Abend lang. Meistens sind es irgendwelche Winzigkeiten, ein Lächeln im richtigen Moment, eine freundliche Nachfrage, ein Essen mit Menschen, die sich langsam zu Freunden entwickeln.'

Voor mij is haar verhaal heel herkenbaar. Ook ik voelde en voel mij bij tijd en wijle een vreemde eend in de bijt.

Op het spoor van het Zweeds wittebrood

Zweeds wittebrood bij Bakker Nederpelt in de Emmastraat

Mijn man en ik brachten onlangs weer een bezoek aan het Loosduins Museum (een echte aanrader!). Aan de hand van voorwerpen, schilderijen en documentatie vertelt het museum de geschiedenis van het tuindersdorp Loosduinen (nu onderdeel van Den Haag). In de vernieuwde vaste tentoonstelling op de eerste verdieping trok de tekst bij een zwart-wit foto mijn aandacht: 'Bij Bakker Nederpelt in de Emmastraat werd het Zweeds wittebrood uitgedeeld.' Ik had niet verwacht in het Loosduins Museum een link met Zweden tegen te komen en ben op zoek gegaan naar het verhaal achter het Zweeds wittebrood.